Puero Domini David, qui locutus est Domino verba cantici Hujus,
in die qua eripuit eum Dominus de manu omnium inimicorum
ejus, et de manu Saul, et dixit:
Diligam Te, Domine, fortitudo mea. Dominus firmamentum meum,
et refugium meum, et liberator meus. Deus meus adjutor meus,
et sperabo in Eum; protector meus, et cornu salutis meae, et susceptor meus.
Laudans invocabo Dominum, et ab inimicis meis salvus ero.
Circumdederunt me dolores mortis, et torrentes iniquitatis conturbaverunt me.
Dolores inferni circumdederunt me; praeoccupaverunt me laquei mortis.
In tribulatione mea invocavi Dominum, et ad Deum meum clamavi:
et exaudivit de Templo Sancto Suo vocem meam;
et clamor meusin conspectu Ejus introivit in aures Ejus.
Commota est, et contremuit terra; fundamenta montium conturbata sunt,
et commota sunt: quoniam iratus est eis. Ascendit fumus in ira Ejus,
et ignis a facie Ejus exarsit;carbones succensi sunt ab Eo.
Inclinavit Caelos, et descendit, et caligo sub pedibus Ejus.
Et ascendit super cherubim, et volavit; volavit super pennas ventorum.
Et posuit tenebras latibulum suum; in circuitu Ejus Tabernaculum ejus,
tenebrosa aqua in nubibus aeris. Prae fulgore in conspectu Ejus nubes transierunt;
grando et carbones ignis.
Et intonuit de Caelo Dominus, et Altissimus dedit vocem suam:
grando et carbones ignis. Et misit sagittas suas, et dissipavit eos;
fulgura multiplicavit, et conturbavit eos.
Et apparuerunt fontes aquarum, et revelata sunt fundamenta orbis terrarum,
ab increpatione tua, Domine, ab inspiratione spiritus irae tuae.
Misit de summo, et accepit me; et assumpsit me de aquis multis.
Eripuit me de inimicis meis fortissimis, et ab his qui oderunt me.
Quoniam confortati sunt super me; praevenerunt me in die afflictionis meae:
et factus est Dominus protector meus.
Psalmi 17, 1-19, Biblia Vulgata
Del maestro de coro. De David, el servidor del Señor,
que dirigió al Señor las palabras de este canto, cuando Él lo libró
de todos sus enemigos y de las manos de Saúl.
Dijo: Yo Te amo, Señor, mi fuerza, Señor, mi Roca, mi fortaleza y mi libertador,
mi Dios, el peñasco en que me refugio, mi escudo, mi fuerza salvadora, mi baluarte.
Invoqué al Señor, que es digno de alabanza y quedé a salvo de mis enemigos.
Las olas de la Muerte me envolvieron, me aterraron los torrentes devastadores,
me cercaron los lazos del Abismo, las redes de la Muerte llegaron hasta mí.
Pero en mi angustia invoqué al Señor, grité a mi Dios pidiendo auxilio,
y Él escuchó mi voz desde Su Templo Santo, mi grito llegó hasta Sus oídos.
Entonces tembló y se tambaleó la tierra; vacilaron los fundamentos
de las montañas, y se conmovieron a causa de Su furor; de Su nariz se alzó
una humareda, de Su boca, un fuego abrasador, y arrojaba carbones encendidos.
El Señor inclinó el Cielo, y descendió con un espeso nubarrón bajo Sus pies;
montó en el Querubín y emprendió vuelo, planeando sobre las alas del viento.
Se envolvió en un manto de tinieblas; un oscuro aguacero y espesas nubes lo cubrían
como un toldo; las nubes se deshicieron en granizo y centellas al fulgor de Su Presencia.
El Señor tronaba desde el Cielo, el Altísimo hacía oír Su voz;
arrojó Sus flechas y los dispersó, multiplicó sus rayos y sembró la confusión.
Al proferir Tus amenazas, Señor, al soplar el vendaval de Tu ira,
aparecieron los cauces del mar y quedaron a la vista los cimientos.
Él tendió Su mano desde lo alto y me tomó, me sacó de las aguas caudalosas;
me libró de mi enemigo poderoso, de adversarios más fuertes que yo.
Ellos me enfrentaron en un día nefasto, pero el Señor fue mi apoyo...


No hay comentarios:
Publicar un comentario
Nota: solo los miembros de este blog pueden publicar comentarios.